سر آ غاز عشق ........

كسي مي ايد تا آيينه ها را به تبسم وا دارد ومرهمي بر زخم شقايق ها بگذارد.

كسي مي ايد تا آ واز مهتاب را به گوش همه فرشتگان برساند.كسي مي ايد تا كاسه هاي نياز ما را

از الطاف و مهرباني هاي خويش سرشار كند.

اي سوار مشرقي .....

اي مولاي عشق وايمان...

توسن كلام را به نام تو زين مي كنم . اسب باد پاي پويه هاي دلم را به سمت آمدن تو مي رانم و مي دانم كه

در يك روز دوست داشتني  نگاه نافذ تو همه جا را سر سبز خواهد كرد.

ميدانم كه مي ايي و دست نوازش بر سر بشر ميكشي .

اي مولا سر انگشتان شفا بخش تو سبزينه سراسر دنياست.هر گاه نيم نگاهي به سوي ما روانه كني .روان ما در گلزار طلوع وتجلي از همه پژمردگي ها رهايي مي يابد

من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست

 كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند آرام گل بگو گل بشنو

 هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست

شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست

 بر درش برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار مينويسم

اي دوست

خانه دوستي ما اينجاست تا كه

. سهراب نپرسد ديگر خانه دوست كجاست