از تنگنای محبس تاریکی

 از منجلاب تیره این دنیا

 بانگ پر از نیاز مرا بشنو

آه ای خدای قادر بی همتا

 عشقی به من ده که مرا سازد همچون فرشتگان بهشت  تو

یاری به من ده که در او بینم یک گوشه از صفای سرشت تو

راضی مشو که بنده ناچیزت

 عاصی شود به غیر تو روی آرد

راضی مشو سیل سرشکش را دریای جام باده فرو بارد.